theaterfotografie

Met mijn theaterfoto's probeer ik 'de ziel' van een voorstelling in beeld te brengen. Van tevoren verdiep ik me in het script en als het even kan, spreek ik met de regisseur. Ik heb zelf als zanger in enkele muziektheaterproducties meegespeeld en ik ken dus uit eigen ervaring de doorleefde 'werkelijkheid' waar de spelers zich tijdelijk in bevinden. De voorstelling wordt een wereld waar je tijdens een lange periode van repeteren en een vaak korte periode van uitvoeren, in gaat leven en vervolgens weer afscheid van neemt. Theaterfotografie probeert een aantal beelden van die wereld voor de vluchtigheid te bewaren en op de tijd te veroveren.

Als fotograaf stel ik me dienstbaar op, maak me (bijna) onzichtbaar en maak weinig geluid, draag donkere kleding en geruisloze schoenen, zodat de spelers me niet opmerken en gaan 'poseren'. Ik ben a.h.w. hun eerste publiek. Ik beweeg mee met de dynamiek van de voorstelling en probeer de (be)kijkers van mijn foto's mee te krijgen in de motoriek, de stuurkracht, de intenties van de spelers en de dynamiek van de vertelling.

Het liefst maak ik opnamen tijdens de laatste repetitie(s), zodat ik vanuit verschillende hoeken om het spel heen kan bewegen, evt. zelfs tussen de spelers door. Graag fotografeer ik meerdere doorlopen zodat ik alle hoogtepunten van een voorstelling te pakken krijg. Ook maak ik altijd enkele foto's van de 'entourage' van de voorstelling (b.v. grimeren, kleden, decorbouw, techniek, publiek)